Modern Ganzenbord... (voorschouwelijk?)

(Mijn kijk op de 1ste computerspelletjes: 1984)

  Packman! Seabattle! Racing World! Schreeuwende teksten, flitsende beelden en verkindste ouders maken ons middels de reclame opmerkzaam op nieuwe ontwikkelingen op het spelgebied. "Geef de mens brood en spelen", onder dit motto wordt er een maatschappij aangepast spelsysteem gedistribueerd om de verloren gegane vreugde van het gezinsverband versterkende "Ganzenbord" te compenseren.

  Verjaardagen, vroeger een bron van vrolijkheid zijn nu de aanleiding om kinderen met computerspelletjes op te zadelen. Argeloos wordt het speeltje door een liefhebbend familielid overhandigd en stomverbaasd kun je de verdere dag je visite van een heel andere kant leren kennen.
Computerspelletjes zijn ons leven binnengedrongen, en met name het goedkopere niet te programmeren, handzame apparaatje, voorzien van een beeldschermpje en
bedieningsmechaniekje, dat een ieder die het ongeluk treft binnen een straal van 5 m. van het desbetreffende speeltje te komen psychisch zwaar dreigt te ondermijnen. (Er zijn ook op een Tv-toestel aan te sluiten grotere exemplaren)

  De slachtoffers van dit verschijnsel zijn nu al her en der waar te nemen. Buiten de huiskamergebondenen, plegen de mobielere spelers zich in allerlei hoeken en gaten, zowel binnen als buiten op te houden. De meer sociaal ingestelde typen verzamelen zich in speciale holen en worden op die manier enigszins aan het gezicht onttrokken.
Elk contact, hoe vluchtig ook, dient met het speeltje vermeden te worden, wil men niet óók tot de slachtoffers gaan behoren. Zelfs de meest fervente tegenstanders blijken te zwichten als ze een paar minuten in het bezit zijn van een apparaatje waarvan het geprogrammeerde typisch schijnt aan te sluiten bij hun karakter.
Velen beweren dat deze doelloze bezigheid hun reactievermogen verbetert. Vergelijk: dierproeven met ratten die beloond worden met voer(score-punten), als ze bij het juiste belletje het juiste luikje openen!

  "We moeten er mee leren leven!", wordt er alom geroepen, en of dat lukt moeten we nog maar afwachten. Voorlopig staat de mens nog zeer neurotisch tegenover de techniek en is hij de strijd aangegaan via het speelgoed met het idee; als ik het hiervan kan winnen zal het met een computergestuurde maatschappij ook wel loslopen.

  Tot nog toe is het gevolg: asociaal gedrag, geestelijke degeneratie door de verstarrende werking van het speeltje en een economische opleving in Japan.
Standvastige moeders en andere standvastigen die zo'n computerspelfanaat als verloren beschouwen voor de menselijke samenleving kunnen nog weinig uitrichten; psychologische rapporten beginnen zich al op te hopen maar zijn nog lang niet afgerond en worden vooralsnog niet als afdoend tegenwerpingsmateriaal beschouwd.

  Wat dan ertegen te ondernemen? De handelsbetrekkingen met Japan verbreken zou b.v. geen uitkomst zijn en het speeltje ruwweg wegrukken kan misschien blijvende psychische schade opleveren aan de betrokken speler. Beter is het alvast wat hulpcentra op te richten voor 't geval dat het misschien nìet vanzelf overgaat. 

  Weinigen beseffen helaas nog niet dat er achter dit nieuwe, zo op het oog onschuldige volksvermaak verborgen motieven schuilen: Ten eerste moet er flink aan verdiend worden en ten tweede is het de bedoeling dat het volk wordt zoet gehouden. De zogenaamde home-computers en beeldspelletjes moeten de "gewone man" leren dat computers niet eng en gevaarlijk zijn. Er wordt ze zelfs aangepraat dat ze erg slim zijn als ze een paar knoppen weten in te drukken. Het is een "verdeel en heers" politiek: verdeel de nep-computers onder het volk en als dat murw is kan er vrij geheerst worden met "het grotere werk".

  Gelukkig zullen de slechtlonende (punten), dwangmatige, onpersoonlijke en oncreatieve aspecten van dit speeltje er toe bijdragen dat deze mode van snel voorbijgaande aard zal zijn. Laten we hopen dat binnenkort de balans naar de andere kant overslaat en dat dankzij die spelletjes de mens inzicht krijgt in de betrekkelijke domheid van wat "computer" heet.
En mocht u door de toch wel hoge prijs nog niet in het bezit zijn gekomen van een computer-spel, prijs u dan maar gelukkig, u zult samen met uw kinderen straks tot een onbedorven slag mensen behoren, zeldzaam, maar niettemin noodzakelijk om er voor te zorgen dat de kennis van het "Ganzenbord" niet verloren zal gaan.