Tochtje met de Lift.... (onvergetelijk avontuur)

(Geschreven Jan 28, '07 / Waargebeurd)

  We (Ik en R.) waren naar de markt geweest en wilden nog even koffie drinken bij mijn zus. Ze woont daar dichtbij in een flat op de eerste verdieping op een hoekje. Toch is het niet altijd eenvoudig om daar binnen te komen: 'Zullen we buitenom (sneller) of via de hoofdingang (warmer) naar binnen gaan?' Wij besloten via de hoofdingang te gaan. Dan móét je wel met de lift want een trap is daar niet ook al moet je maar naar de 1e verdieping.

  Bij binnenkomst kwam de lift reeds naar beneden en stonden er 2 jongelui met fietsen klaar om er gebruik van te maken. Ik had ze even tevoren al gevraagd waar de reis naar toe ging - ze moesten nog een eindje - zeiden ze. Wij gaan nooit met de lift omdat we op de eerste etage wonen en weten hoe vaak zo'n ding stil kan blijven hangen op punten waar geen ontsnappen meer mogelijk is! Dat risico durfden we in een opwelling van overmoed te nemen en we besloten in te stappen.

  Ik had mij tussen de fietsen in de lift geperst maar R. zag het vervolgens toch niet zo zitten om daarbij gepropt te worden en wachtte liever op de volgende rit. Zodoende moest ik alleen op reis, gegarandeerd dat er dan iets fout gaat... 
Ik vertelde dat ik naar één hoog wilde maar de reis eindigde natuurlijk toch op de 8e verdieping! De jongelui waren niet te beroerd om mij uit te leggen dat ik alleen maar op het knopje met de 1 hoefde te drukken om terug te keren naar de gewenste eindbestemming.
Boven aangekomen moest ik er als eerste uit omdat anders de fietsen er niet uit konden, door van die enge automatische schuifdeurtjes die je ook altijd in films ziet. Nu, deze deurtjes schoven ook direct weer dicht nog voor ik de kans kreeg om weer naar binnen te stappen en suisde verder naar beneden zonder mij!
Ik kan je vertellen dat als op zo'n moment een paar jongeren je met veel geduld uitgebreid gaan vertellen dat als je op het knopje met de pijl drukt de lift vanzelf weer naar boven komt, dat je je dan HEEL ERG OUD VOELT! Ze wensten me nog een prettige voortzetting van de reis en lieten me alleen. Bange voorgevoelens bekropen mij.

  Ik drukte herhaaldelijk op de knop met de pijl maar er gingen geen veelbelovende lampjes branden. Uiteindelijk na geruime tijd, schoven plotseling geheel onverwachts toch de deurtjes open en ik wist niet hoe snel ik naar binnen moest springen (voor mijn leeftijd sprong ik nog behoorlijk soepel!).
Ik drukte op de grote knop met de 1 zoals ik zojuist geleerd had en warempel de lift zette zich in beweging en kwam daarna op een bepaald moment tot stilstand.
Onderwijl had ik het bedieningspaneel bestudeerd en daar twee knoppen op ontdekt die waarschijnlijk het openen en sluiten van de schuifdeurtjes zouden activeren. De Lift stopte en voordat die misschien weer naar onbekende bestemmingen verder zou suizen drukte ik snel op de knop waarvan ik hoopte dat deze de lift voor mij zou ontsluiten. Warempel, het was gelukt! Het deurtje schoof open en tegelijkertijd probeerde zich een persoon met een vuilniszak naar binnen te wurmen. Vlug ontsnapte ik naar buiten want om nu ook nog eens een reisje met een vuilnisvrouw te gaan maken daar had ik echt geen zin in!

  Daar was de gang waar achterin mijn zus haar voordeur zich moest bevinden en ik belde aan... Waarom stond de deur niet voor me open? Waarom hing haar muurversiering er niet meer en waarom was het huisnummer van 49 opgelopen tot 151? Verkeerde verdieping!!! Hoe kon dat nu weer? Waar was ik? Waar had die lift me heen getransporteerd? Het was natuurlijk de schuld van die vuilnisvrouw waar bemoeide ze zich mee, zomaar mijn reis te onderbreken! Voor geen prijs ging ik die lift nog in, buitenom heb ik verder de trap naar beneden genomen. Ik had geen idee waar ik was dus moest bij elke trap kijken of ik al in de buurt van de begane grond kwam en bij elke etage nam ik mij voor om nooit meer alleen met de lift te gaan!
Eindelijk zag ik iets bekends - de deur stond open en de koffie klaar, daar was ik wel aan toe!